maandag 19 september 2016

Dag 20: Las Vegas - Amsterdam

En dan zit de vakantie er alweer op. vooral die laatste week gaat altijd zo snel om.
We ontbijten nog één laatste keer bij Denny's, een hele interessante Denny's ook. In een shabby hotel, achter het casino. Alsof je terug in de tijd gaat in de jaren '80, met een lelijke vloerbedekking, een muffe geur en ventilators aan het plafond. Wel weer heerlijk gegeten!


Even puzzelen met de koffers inpakken, maar we zitten goed met het gewicht. We hadden nog veel meer kunnen kopen.
We pakken de auto, tanken deze nog even vol en leveren hem in. Toch jammer, zo'n auto went snel.

Op mijn ticket stond 'TSA precheck'. We hebben dat nog nooit eerder gezien, maar het hield in dat ik een andere security check kreeg, waarbij ik niet alle telefoons en laptops uit de tas hoefde te halen en mijn schoenen niet uit hoefde te doen. Je zou denken, dat gaat dan lekker snel! Niets was minder waar, want de machine scande bij iedere tas en koffer en verdacht item en er was maar één persoon om de bagage te controleren. Ik begon me al zorgen te maken dat Hinko zou gaan denken dat ze me apart hadden genomen in een kamertje met moeilijke vragen, maar bij hem duurde het ook lang.

Afijn, er bleek niks aan de hand, iets van het eten wat ik in de handbagage had gestopt werd als verdacht gedetecteerd en op drugs gecontroleerd, maar alles was goed.

We kochten nog een laatste PSL bij starbucks en toen kon het boarden beginnen. We vlogen weer via Minneapolis, alles verliep voorspoedig. Geen vertragingen en ook de overstap ging prima.













Op Schiphol waren onze koffers als één van de eerste op de band en alles was gelukkig mee gekomen. Mijn vader heeft ons opgehaald en 's middags zijn we in onze eigen, kleine Ford Fiesta naar Groningen gereden, vechtend tegen de slaap. De katten waren boos, dat zijn ze ieder jaar, maar dat duurt nooit lang.

We kunnen terug kijken op een prachtige vakantie, misschien wel de mooiste tot nu toe in Amerika. Wat een geweldige dingen hebben we gezien en gedaan, wat is Yellowstone een fantastisch park! Nu kunnen we uitkijken naar een korte vakantie in New York in december en dan gaan we bedenken wat we volgend jaar gaan doen...

Dag 17 t/m 19: Las Vegas

We vatten deze dagen samen in één verslag, want we hebben niet veel bijzonders gedaan.

We hebben wat gewinkeld bij de outlet, we zijn naar een groot winkelcentrum geweest, kortom, we hebben ons boodschappenlijstje afgewerkt. Helaas is Hinko niet geslaagd, ik slaag altijd wel. Of het nou op het lijstje staat of niet.

We hebben heerlijk bij het zwembad gelegen, het was niet eens zo belachelijk heet. Zo'n 28 - 30 graden met een aangenaam briesje. Vanaf het zwembad kijk je heel mooi uit over de strip, helemaal niet gek.




We hebben Bingo gespeeld, iets wat we allebei nog nooit hadden gedaan. Dat is nog best lastig! We kenden de regels niet, maar een aardige dame heeft ons alles uitgelegd. We hebben niks gewonnen, maar wel erg veel lol gehad. En het was precies zoals we het ons hadden voorgesteld; een grote bingo hal, waar bijna niemand zat, wat oude dames met een sigaret en een borrel en de tafel vol papieren... En ja, hoe meer van die papieren je hebt, hoe meer kans je maakt natuurlijk.






Ook hebben we goed gegeten, één keer bij Holsteins in de Cosmopolitan zelf, een heerlijke burger. Één keer bij Black Bear Diner, een keten die we kunnen aanraden, Hinko had een steak en ik gefrituurde garnalen, het was absoluut heerlijk. En nog een keer bij Shake Shack, gewoon omdat het kon.








Bij verschillende Walmarts en Targets hebben we alle Halloween snoep en M&M's en nog meer lekker voor thuis gescoord. Daar hadden we wel echt een dagtaak aan trouwens, de ene winkel is de ander niet. Maar we zijn geslaagd!



Zo hebben we onze dagen in Las Vegas doorgebracht, lekker rustig aan. En dan met die heerlijke hotelkamer, het leek wel vakantie!









Dag 16: Provo - Las Vegas

Het ontbijt bij ons hotel is simpel, maar goed genoeg om ons op te starten. We willen vroeg weg, het is een lange rit naar Las Vegas.

Na ongeveer drie uur rijden zijn we gestopt bij de kolob canyons in Zion NP. We zijn eerder in Zion geweest, maar nog nooit in dit deel. We meldden ons bij het visitor center en reden de weg in het park af tot het einde. Daar vandaan loopt een korte wandeling naar een mooi uitzichtpunt. Het was warm, maar goed te doen, het is zeker geen zware wandeling. En Zion is ontzettend mooi, met de rode rotswanden. We hebben veel foto's gemaakt en zijn weer terug gelopen naar de auto.







We vervolgden onze weg en zijn in St. George gestopt voor boodschappen en daarna naar Valley of Fire SP gereden. Ook hier zijn we al eens geweest, maar ook toen nog niet alles gezien. Dit park is ook heel bijzonder. Midden in de woestijn van Nevada, je zou er zo aan voorbij rijden, want vanaf de weg is niks bijzonders te zien. Maar de (ook weer) rode rotsformaties zijn te mooi om er niet even te stoppen.






Het was hier zo'n 35 graden en best druk. We zijn gestopt bij Rainbow Vista, waar we dachten dat we er met de auto konden komen, maar we konden de goede weg niet vinden, dus zijn we doorgereden naar de Fire Wave. Vanaf de parkeerplaats is het een korte wandeling naar de 'wave'. We namen water mee, het was echt zo warm, maar het is geen zware wandeling.
Toch voelde ik me niet zo heel goed toen we er aan kwamen, ik voelde me benauwd en kon moeilijk ademen. Ik dacht dat ik gewoon last had van de hitte, dus trok me er niet al teveel van aan. We namen wat foto's en moesten af en toe wat geduld hebben, want we waren er niet alleen.

















Maar op de terug weg naar de auto voelde ik me echt niet goed. We hebben onder een rots in de schaduw wat uitgerust en heb ik mijn water opgedronken. Het hielp niet echt, uiteindelijk begon ik zelfs te zwalken. Hinko hield me vast en bleef me moed inpraten, we hoefden nog maar een klein stukje, de auto was vlakbij. Mijn lichaam had er echter genoeg van, ik liet me zakken op een richel. Hinko was het daar niet mee eens, uitrusten in de volle zon was geen goed idee. Dus heb ik mezelf even streng toegesproken en ben ik met Hinko zijn hulp het laatste stukje (door het mulle zand, dat schoot niet op) naar de auto gestrompeld.
Misschien had ik te weinig gegeten, of was ik over verhit geraakt, of een soort zonnesteek, ik weet het niet. In de auto met de airco aan ging het al snel beter en begon ik als een gek te zweten. Dit was niet onze eerste keer in de woestijn, maar wel weer een reminder dat je het niet moet onderschatten!

We hadden niet zoveel eten meer in de auto, maar het pak oreo peanutbutter ging er goed in. En nog meer water. Ik bleef nog heel lang zweten, een vreemde gewaarwording.
Vrij snel zagen we de casino's van Las Vegas al staan en reden we zo weer naar de parkeergarage van de Cosmopolitan. Alsof we nooit zijn weg geweest! Het was druk met mensen die kwamen inchecken, toch hoefden we niet heel lang te wachten.

Wij hadden gereserveerd via Expedia en er was iets niet helemaal goed gegaan met Hinko zijn achternaam, dus onze reservering was niet te vinden. Daar schoten we wel even van in de stress! Maar het kwam goed, we kregen een hele mooie kamer in de east tower op de 68e verdieping met uitzicht op de fontein van de Bellagio. Hatsekidee!  We hebben ons op ons gemak geïnstalleerd op de kamer en hebben het rode zand van Valley of Fire er af gedoucht.




We hebben een hapje gegeten bij Shake Shack in de New York New York en het was heerlijk. Vooral die cheesefries, die zijn zo vreselijk lekker. Daarna nog even rondgelopen in de Hershey's winkel, maar we hebben niks gekocht.

De aankomende dagen gaan we ons prima vermaken hier, we hebben niks gepland. Even bijkomen van deze fantastische reis!


zondag 11 september 2016

Dag 15 Jackson – Provo



We hebben lang geslapen, pas rond half acht werden we wakker. Kennelijk hadden we onze slaap nodig, want we zijn ook niet laat gaan slapen.
We hebben weer simpel ontbeten bij het hotel, de koffers ingepakt en eerst even gestopt voor een PSL met starbucks. Dat duurde even, want er was maar één iemand aan het werk en het was best druk.

Daarna konden we onze weg vervolgen richting Utah. We namen een mooie scenic, historic byway door Idaho, weer een staat erbij. Het was een hele mooie route, onderweg kwamen we nog cowboys tegen die een enorme kudde schapen over de weg leidden. Sheepboys waren het dus eigenlijk… 



Maar aan het eind van deze weg hadden we het wel een beetje gezien met deze weg en waren we blij dat we weer op de highway kwamen. Dat rijdt toch wat lekkerder door. Het laatste stuk ging over de snelweg, dat ging helemaal snel! Al was het bij Salt Lake City wel heel druk, gelukkig konden we gebruik maken van de spitsstrook.

Het plaatsje Provo waar we slapen ligt vlakbij Salt Lake City. Daar is genoeg te zien, toch kiezen we ervoor hier niet heen te gaan. Wel wilden we een bezoek brengen aan Antilope Island, vanwaar je een heel mooi uitzicht hebt over een groot zoutmeer. Je kunt er ook in zwemmen, of drijven moet ik eigenlijk zeggen. Maar wij hadden daar niet zoveel behoefte aan.
Het temperatuurverschil was opeens heel groot! Terwijl we over het ‘strand’ naar het zoutmeer liepen brak het zweet ons meteen uit. Het was er dan ook bijna 30 graden en vanochtend was het nog maar net boven het vriespunt.
We zijn niet zo lang op het eiland gebleven, maar het was leuk het even gezien te hebben, vooral omdat we in de buurt waren.





We hebben bij een Walmart onze jassen, die we voor de zekerheid voor Yellowstone hadden gekocht retour gebracht en zijn doorgereden naar Provo. Het is een prima hotel, lekker goedkoop. Een fijne, grote kamer. We hebben gegeten bij de Olive Garden vlakbij het hotel en ondanks dat ik altijd wat sceptisch was over deze keten moet ik toegeven dat het heerlijk was! (Hinko keek mij aan met een blik die zei: Ik zei het je toch?)
We hebben ons toetje, een stuk pumpking cheesecake, meegenomen naar de hotelkamer en deze later heerlijk opgegeten. Het was maar goed dat we één stuk hebben gedeeld, want zelfs die kregen we niet helemaal op.
Niet een al te spannende dag vandaag, vooral veel in de auto. Morgen weer, al willen we onderweg graag nog stoppen bij Zion NP en Valley of Fire SP. Het is zo’n 5 uur rijden naar Las Vegas, maar we hebben geen haast en als we vroeg weg gaan kunnen we nog een hoop doen!


zaterdag 10 september 2016

Dag 14 Jackson

Het was vanochtend lekker fris, maar de lucht was strakblauw en de zon scheen fel. We waren vroeg opgestaan in de hoop nog wat wildlife te zien, we hebben nu de smaak te pakken!
Er zit ontbijt bij dit hotel, veel is het niet, maar een bagel gaat er altijd wel in.

We waren nog maar net onderweg toen een mannetjes eland plotseling de weg overstak. We waren nog helemaal niet voorbereid en voordat we camera te pakken hadden was het beste dier in de schaduw van de bomen gaan staan, waardoor we hem nog maar nauwelijks konden zien. Helaas. Maar wel een prachtig dier om te zien, vooral dat enorme gewei!

Langs de Moose Wilson road was echter geen wildlife te zien. Het was iets over 8 in de ochtend, maar nu al ontzettend druk, we rijden in een rijtje over de weg. Geen dier dat zich nog liet zien natuurlijk! We verbaasden ons erover, we dachten dat we vroeg waren, maar kennelijk kun je beter nog een uur eerder daar zijn.

Rond 9 uur kwamen we aan bij  Jenny Lake, er was gelukkig nog genoeg parkeerplek. In eerste instantie was ons plan om eerst de boot te pakken naar de oostkant van het meer en dan terug te wandelen, maar het was zo'n mooie ochtend (wel koud) dat we besloten het eerste deel te lopen en dan het bootje terug te nemen. Het is een mooie wandeling om te doen, ook niet zo zwaar. Echter, we wilden nog verder naar boven, naar Inspiration Point. Dat is best een pittig stuk naar boven en ging van mijn kant wel gepaard met wat gemopper. Maar goed, we hebben het gehaald en het uitzicht was schitterend!









Terug naar beneden ging lekker snel en met het bootje waren we zo aan de overkant. Een tweede wandeling was gepland rondom String Lake, waar twee parkeerplaatsen zijn, maar beide waren vol. We reden rondjes tot iemand zou weg rijden en net toen we besloten hadden de auto op een onofficiële plek te parkeren kwam er vlak achter ons een parkeerplek vrij. Wat een mazzel!

Ook dit  was een mooie wandeling, vooral het laatste deel, waar we de Tetons boven het meer zagen uitrijzen.





Moe en rozig  hebben we op de hotelkamer nog even gebruik gemaakt van internet. We hadden beide niet zoveel zin om uit eten te gaan, dus zijn we weer in de auto gestapt. Ik wilde graag nog even naar de Boot Barn, maar ik kon niks vinden wat me beviel. Daarna hebben we in de supermarkt broodjes en een salade gekocht en dat lekker opgepeuzeld op de kamer onder het genot van een film.

Daarna zijn we nog even door Jackson gelopen, het was veel rustiger dan gister! Heel veel winkeltjes waren ook dicht. We hebben wel door wat winkels gestruind, zo leuk al dat Wild West spul, maar je kunt nou eenmaal niet alles meenemen. We hebben onszelf getrakteerd op een ijsje van Haagendasz wat we in het parkje hebben opgegeten. Het smaakte goed! Het koelde wel snel af, dus echt lang hebben we het niet volgehouden.
Vanavond proberen om maar wat vroeg te gaan slapen, morgen hebben we een lange rijdag voor de boeg, dan zetten we koers naar Provo, vlakbij Salt Lake City.

vrijdag 9 september 2016

Dag 13 Yellowstone - Jackson

Vandaag onze laatste dag in Yellowstone! We wilden deze dag in stijl afsluiten met een leuke wandeling, maar dan moesten we wel eerst goed ontbijten. Helaas waren we bijna door onze voorraden heen en bleef het bij een bakje Cheerios. Het smaakte prima. Nadat we de koffers hadden ingepakt en hadden uitgecheckt zijn we eerst naar Lake Hotel gereden, het mooiste hotel dat we ooit hebben gezien. Het 125 jaar oude hotel staat aan de rand van het meer (de naam zegt het al) en is ontzettend mooi en luxe van binnen. We hebben er een lekkere koffie gehaald en zijn weer op pad gegaan.




Het begin van de wandeling was snel gevonden dit keer en enthousiast gingen we op pad, goed voorbereid met genoeg eten en drinken en in laagjes gekleed, want ondanks de strak blauwe lucht was het best koud, dankzij de harde wind. Echter na een paar meter werd het wandelpad versperd door een groepje bizons. We keken naar hen, zij keken naar ons. Moesten we er omheen? Was dat verantwoord? Wat is verstandig? De voorste bizon bleef ons strak aankijken en de twee bizons achter haar, onder andere een mannetje, kwamen wat verder naar voren gelopen, een diep brommend keelgeluid makend. Okay, we gaan helemaal nergens omheen, we keren om!
Jammer van de wandeling, maar we dagen de bizons liever niet uit!



We reden naar het visitor center in Grant waar ze een film laten zien over de enorme bosbranden in het park in 1988. Bijna het hele park stond toen in brand. Het is een verouderde film, maar gaf wel een goed inzicht over wat de gevolgen waren van die brand en hoe het de natuur positief heeft beinvloed.

We verlieten het park via de zuid ingang, maar wilden daar vlakbij nog een korte wandeling doen. Deze was echter afgesloten in verband met de huidige bosbranden. Het zat ons niet mee met de wandelingen vanochtend! Nou ja, dan hadden we wat meer tijd in Grand Teton.

In Grand Teton zijn we in één keer doorgereden naar Colter Bay voor een wandeling naar Swan Lake en Heron Pond. Een prachtig rondje met de Tetons op de achtergrond. We hebben er de tijd voor genomen, we kwamen haast geen andere mensen tegen. Wel een jonge elk die vlak voor ons het pad overstak. Ik zag het niet gebeuren, maar Hinko schrok zich rot.
We hebben heel veel foto's gemaakt, wat een prachtig gebied is dit. En weer heel anders dan Yellowstone!










Na de wandeling zijn we naar beneden gereden richting Jackson en hebben we nog heel veel stops gemaakt bij verschillen uitzichtpunten. Ook zijn we naar Mormon Row gereden om een foto te maken van de oh zo bekende houten schuur. Er zijn er eigenlijk twee, maar daar kwamen we te laat achter.






In Jackson was het vreselijk druk. We vonden ons hotel gelukkig snel, maar wat een gekkenhuis is het hier! We slapen in het centrum, we hebben een lekker grote kamer met een kingsize bed, wat een verademing na al die cabins met kleine bedjes in Yellowstone! En weer internet! We hebben dan ook als eerst alle foto's geupload zodat we ze makkelijk in de verslagen konden invoegen. En natuurlijk even contact gehad met het thuisfront om te laten weten dat alles goed gaat hier.

We zijn even door Jackson gelopen, een heel charmant stadje met veel mooie boetiekjes, restaurants en galerieën. We hebben nog een leuk magneetje van Wyoming gescoord en nog heel veel andere leuke dingen gezien, maar het is wel prijzig allemaal. We hebben heerlijk gegeten bij Liberty Burgers en hebben daarna nog een Pumpkin Spice Latte gehaald bij Starbucks. Op de kamer hebben we nog wat foto's op de sociale media gedeeld en heb ik het verslag van vandaag gemaakt. Morgen staan er weer twee wandelingen op het programma en hopen we nog wat wildlife te spotten langs de Moose Wilson road.